Waar zijn wij te vinden
Gebbeweg 12
Hoogvliet
Verslag “Cichliden en sex” door Wilfried van der Elst
- Details
- Categorie: Lezingen
- Gepubliceerd op donderdag, 19 januari 2012 23:00
De afgelopen maand hadden wij van Wilfried van der Elst een lezing met een wel heel bijzondere titel. Het ging weliswaar opnieuw over de grote groep van Cichlide’s, maar dan in het bijzonder over de voortplanting van die vissen met als titel Cichliden en sex.
Als je wilt gaan kweken moet je altijd beginnen met een groepje in plaats van twee vissen. Dit vanwege de keuze mogelijkheid van de vissen. Het gedrag dat de vissen vertonen is soms agressief maar soms ook helemaal niet. Je kan echter wel zien of er iets aan de hand is. Hebben ze bijvoorbeeld grote ogen, dan betekend dit opwinding evenals grote lippen. Als ze met hun rugvinnen omhoog staan, dan betekend dit dat ze gezond zijn. Wilfried maakte een leuke vergelijking met ons mensen, zoals bijvoorbeeld dat je bij het zien van iedere vrouw, je niet tegelijk aan sex denkt, maar daar ga ik hier verder maar niet op in.
Als wij willen dat de vissen eieren gaan afzetten, dan moeten wij zorgen voor een afzet substraat. De een legt zijn eieren op de planten, stenen en/of hout. Andere vissen leggen hun eieren in het zand. Weer anderen zijn de zogenaamde muilbroeders. Het eieren afzetten doen ze echter altijd zodanig dat zij hun eieren altijd kunnen beschermen tegen eventuele indringers. Zij nemen vaak een ander kleurpatroon aan, soms van boven en soms van onder. De communicatie met hun jongen doen ze echter meestal met hun buikvinnen.
Meestal worden de jongen door de ouders gevoerd maar dat is niet altijd zo. Dan eten die jongen gewoon biologisch afval wat in het water aanwezig is. Bij de discus vissen eten de jongen echter van het huid secreet, dat doen ze door middel van het afschuieren van de huid van hun ouders. Ze hangen dan gewoon aan de huid van hun ouders. Als die ouders weinig secreet hebben, dan moet je ze bijvoeren met pekelkreeftjes. Wilfried heeft als experiment weleens de jongen apart gezet van hun ouders terwijl die hun jongen wel konden zien. Dit heeft toen veel geholpen bij hun latere ontwikkeling.
De hardheid van het water is ook voor de voortplanting erg belangrijk. De ene vis leeft in zacht water en de andere in hard water. Neem bijvoorbeeld de Ramirezi, als het water te hard is kweken ze moeilijker. Iets zachter water maar ook iets warmer, dan kweken ze gemakkelijker.
Kersebuik Cichlide’s leggen hun eieren graag in een lege kokosnoot schaal of een bloempot met de bodem naar boven. Die vissen hebben dan een nest met een deur en dat is gemakkelijk te verdedigen tegen indringers. Guppy’s zien ze echter meestal niet als indringer, als je die er bij doet heeft het mannetje het wat gemakkelijker bij het verdedigen van zijn nest.
In het Tanganjikameer liggen veel lege schelpen op de bodem, die worden door bepaalde vissen dan gebruikt als nest. Sommige vissen leggen hun eieren ook wel gewoon in de modder.
De Julidochromus, zijn erg slanke vissen. Die leggen hun eieren graag in smalle spleten in de onderwater bergwand. Daar kunnen andere vissen vanwege hun grotere omvang dan niet bijkomen en zo zijn ook die jongen veilig.
Ook de muilbroeders werden besproken. Wilfried noemde Larvofiele muilbroeders, wat hij daarmee bedoelde, heb ik echter niet begrepen. Ook noemde hij maternale en paternale muilbroeders. Kunstmatige inseminatie, oftewel K.I. mag je bij die vissen nooit doen. Ouders waarbij het homvocht en/of de eieren gestript zijn geven namelijk nooit goede jongen.
Dus, niet doen!
Als de vrouwtjes van de muilbroeder geslachtsrijp is, dan hebben ze hun eieren in de bek. Ze happen naar de eivlekken bij de man en zo worden dan haar eieren bevrucht. Na het uitkomen van die eieren worden die jongen in hun bek gehouden totdat ze groot genoeg zijn om uit te zwemmen. Muilbroeders hebben een erg interessant broed gedrag, dat moet je ’n keer gezien hebben.
Wilfried wijst op het gevaar van informatie via het internet. Pas op, zegt hij, daar staan vaak adviezen op die niet altijd waar zijn. Als leek doe je het dan juist verkeerd!
Wilfried noemde ook dat bij vissen wel eens aangeboren afwijkingen, zoals de Siamese tweeling, voorkomen. Deze vissen worden dan echter meestal niet oud. Hij heeft ze echter ook wel eens van 2 ½ jaar oud gezien.
Net eender als bij ons mensen kun je zeggen dat de jongen van hun ouders leren hoe ze zich moeten gedragen. Wat wij ons echter wel moeten beseffen is, dat als je kweekt er geen geld uit dat vrouwtje komt maar jonge vissen. Met alle verzorging die ze nodig hebben.
Samenvattend kan ik zeggen dat ik opnieuw veel plezier beleefd heb met de presentatie van Wilfried, die deze keer in PowerPoint werd gedaan. Wij zagen niet alleen dia’s, maar dus ook zwemmende vissen.
Wilfried weet er niet alleen veel van, maar hij kan er ook leuk over vertellen. Ik heb me dan ook geen seconde verveeld en ik ben er zeker van dat de overige aanwezigen zich dat ook niet hebben gedaan.
Ik kijk dan ook met veel belangstelling uit naar zijn volgende lezing in De Visklas.
Graag tot een volgende keer
Uw verslaggever:
Willem Clement.